Tekstvak:   Dagboek  LARA de Grijze Roodstaart    Deze week kwamen ze een grijze roodstaart brengen voor Pipo. Gepaard met veel liefde ,verdriet en pijn kwam Joyce haar Lara bij ons  brengen. Ik heb gevraagd of dat Joyce haar verhaal op papier wilde zetten. Want het kan een ieder overkomen maar vaak staan mensen er niet bij stil en via ons dagboek kan ik het bespreekbaar maken. Daarna neem ik haar over en zal ik al de gebeurtenissen beschrijven  van Lara . Ik hoop dat u veel info kan halen uit het verhaal van Lara.  LARA   Ze zat  's morgens vroeg nog thuis , grote ogen .ze wist allang, dat er iets gebeuren ging. Ze voelt alles prima aan, plukt ook alweer sinds 4 dagen, zo doet zij dat.  Met pijn in mijn hart heb ik haar naar de beste plek voor haar gebracht, die er is. Door allerlei redenen is Lara nu zó dominant geworden, dat ze alleen op mijn schouder wil zitten, lekker hoog. Pak ik haar eraf, bijt ze en valt ze me aan. Ze hangt letterlijk met haar klauwen in mijn gezicht en bijt, tot bloedens toe. Ik ben niet streng genoeg geweest ,vooral tijdens de chemo- maanden en na de operaties.  Teveel liefde gegeven, te weinig goed opgevoed. Nu is er geen weg meer terug.  Ze heeft me nu diverse malen te ernstig verwond. Vooral bij mij is dit heel riskant ivm het niet genezen. Denk niet, dat ik niet het afgelopen jaar alles  geprobeerd heb.  Met raad van Thiely en hulp van vrienden,tot  2x knippen aan toe. En nu ben ik  natuurlijk ook nog bang geworden van haar. Nu dus bij Thiely en Eddy en Pipo.  Het was me een vertoning . Madam zat al gauw hoger dan Pipo. Maar ze zijn rustig samen, jagen elkaar niet na. Ik hoorde van Thiely, dat Lara niet lief doet tegen haar. Ik hoop dat dát gauw overgaat. Omdat ik zo veel van haar hou en ze de liefste grijze is voor mij, kán ik dit doen. Maar ik ben dankbaar dat ze zo liefdevol wordt opgevangen. Joyce   De eerste dagen hier : Lara is 6 jaar, 3 Oktober 2007  wordt ze 7  Gewicht 410 gram 1-8-2007 Alles is goed met Lara. Pipo en Lara zitten op een hoogte. Pipo op de schommel  en Lara ernaast op de stok bij de voerbak. Ze raken elkaar snavels aan zonder te bijten. Soms kan ze wel echt even uithalen,maar Pipo is op tijd weg. Ze zit meestal   bij de voeder bak .Ik heb een tweede bak in de kooi gehangen .Voor nu laten we ze in deze nieuwe kooi zitten. Deze nieuwe kooi is kleiner maar wel goed voor nu. Als ze er straks meer uit zijn  maakt het niet uit  en deze kooi is beter voor Pipo.  Lara zit als een trotse dame voor op de stok.  Woensdag Nu na mij is ze echt boos. Ze kopieert haar gedrag van Joyce naar mij of erger. Ze valt zelfs aan als ik langst de kooi loop. Als ik te dichtbij kom trekt ze mijn t - shirt kapot door de kooi. De eerste dag was dit minder . Gisteren werd dat erger en  vandaag is het aangeven van een noot al een gevaar voor mijn hand. Ze pakt niet de noot maar bewust mijn hand en bijt aanvallend. Ik weet door de verhalen van Joyce dat ik terug moet trekken zou ik dat niet doen ,bijt ze echt kei hard. Tja alles is ook anders ,maar dit had ik echter zelf ook niet verwacht. Moet zeggen dat ik er ook echt nu niet aan denk haar aan te raken of er uit te laten zo aanvallend gedrag vertoond ze op dit moment.  Donderdag Voorlopig laat ik haar met rust.  Niet uit de kooi  En ga deze weken het vertrouwen proberen op te bouwen. Met mijn geklets en een nootje probeer ik haar te verleiden. Ook ga ik zingen want ze kan zingen ,dus probeer ik zo een beter contact te krijgen. Voor nu gewoon wennen aan de kooi de omgeving en de mensen in dit huis.  Pipo en Lara zitten op de bodem waar Pipo een noot heeft laten vallen. Lara die normaal geen walnoot eet "vecht "om deze noot.  Als Pipo dan moppert hij zegt dan "verdomme" laat ze los en gaat verontwaardigd op haar stok zitten hahahahahaha  .Samen praten ze wat af en dat is leuk. Die twee gaan dus goed .maar naar de mens is ze het echt aanvallend .  Vrijdag Ik moet zeggen ik kan de angst van joyce zeer goed begrijpen. Want leuk is anders. Ik voel die angst nu al na 3 dagen. Vandaag met het verschonen van de kooi viel ze aan op mijn hoofd - haar en ging als een specht tikken op mijn hoofd.  Toch  hoop ik dat ik er normaal contact mee krijg. En dat we de kooi in kunnen voor pipo want ook dat laat ze momenteel absoluut niet toe.  Ze vliegt je dan direct aan.  Zelfs opvang zie ik nu al anders ,want dit gedrag heb ik niet eerder gezien en heeft een diepe inpakt op me gemaakt. Maar met rust geduld en consequentie moeten we dit gedrag toch kunnen overwinnen. Ik ga er in ieder geval voor. Het is een zware kluif. Lara zegt van alles met een zacht lief stemmetje: goede morgen, hallo, hé vrouwtje  ,kiekeboe,spelen en leuk hé ? Koppie koffie heb ik gehoord . Inmiddels is Ed weer gaan werken en kom ik weer in ritme. Daar zijn de vogels blij mee .   Zaterdag 5 Augustus. Ik wil voor geen goud pipo kwijt hier in huis en ja nu hoort lara bij Pipo en moeten we proberen van Lara een "hand " tamme vogel te maken. Maar samen zingen dansen en een koppie krauw heb ik al gewonnen. Daarnaast blijf ik alert want het verschonen van de kooi of eten geven is nog steeds "aanvallen" . We moeten echter wel de periode afwachten als beidde zich vrijer gaan voelen . Dan kan het "gevecht"  om de bovenste plaats in hun kooi een probleem geven. Maar voor nu zitten ze samen in de kooi en ze genieten van elkaar op afstand. En dat is verbazend goed voor zowel Lara die nooit bij een grijsje heeft gezeten als Pipo die iedereen de kooi uit heeft gejaagd.  Samen op de bodem spelen vinden ze spannend. Een keer kwam Lara te dicht bij zijn speelgoed en ze wilde Pipo bijten. Waarop Pipo op een boze toon "verdomme" zei. Lara zie geheel verbaasd terug  Wil je spelen ? Ze legt heel duidelijk verband . Ze praat maar zegt niet na ,maar antwoord..Dat is haar natuurlijk aangeleerd. Lara zou Lara niet zijn als ze niet meerdere male per dag gaat proberen Pipo te overwinnen. Met succes: Graven en dingen in een hoek leggen is een feest. Ik heb vanmorgen expres alles door de kooi gegooid . En ze leggen alles op een hoop terug leuk om te zien.  Belangrijk is dat ze niet gaan jagen. Kijken en snavellen en wat bekvechten moet kunnen. Maar Pipo blijft heer en meester op de bodem !  Zolang Lara en Pipo samen gelukkig zijn vind ik dat de eerste prioriteit. We hopen dat we straks gewoon normaal de vogels in en uit de kooi kunnen houden en dan ben ik blij meer hoeft voor mij niet.  Week 2 Het samen zingen dansen en een koppie krauw heb ik al gewonnen. Daarnaast blijf ik alert want het verschonen van de kooi of eten geven is nog steeds "aanvallen" . Pipo en Lara samen gaat goed dat valt me niet tegen. We moeten echter wel de periode afwachten als beidde zich vrijer gaan voelen .  Dan kan het "gevecht"  om de bovenste plaats in hun kooi een probleem geven. Maar voor nu zitten ze samen in de kooi en ze genieten van elkaar op afstand. En dat is verbazend goed voor zowel Lara die nooit bij een grijsje heeft gezeten als Pipo die iedereen de kooi uit heeft gejaagd. Maar Pipo blijft nog steeds heer en meester op de bodem ! Zolang Lara en Pipo samen gelukkig zijn vind ik dat de eerste prioriteit. Lara en ik is nog een gevecht. Ed kan Lara wel aanraken.  Vind ze mannen leuker ? Of doe ik iets fout ? Zie ik iets niet ? Of voelt ze mijn onzekerheid ,want na enkele aanvallen voel ik me niet zeker en vertrouw ik haar (nog) niet. Week  3 Lara en ik gaan vooruit .Hoewel mijn angst niet weg is probeer ik wel optimaal open te blijven naar haar. Ze word “mijn doel “van het jaar . Ik zie haar als mijn project. Ik houd alles bij en zal Lara in het dagboek blijven bespreken.  Lara is meer en meer gaan plukken ze is nu  geheel kaal op de borst. Gelukkig ken ik Lara al langer dan vandaag en weet dat dit vaker gebeurt en dat het ook altijd weer goed komt. Daar geloof ik nu ook in al zal het tijd kosten. Steeds bij het verschonen van de bodem en steeds als ik de op de grond de bakjes  moest pakken valt ze me aan. Ze bijt om “kapot te bijten”. Dat had ik nooit eerder meegemaakt bij geen een papegaai in de 30 jaar dat we ze hebben. Dat gedrag dat roofdier gedrag is niks voor een papegaai . Dat zijn prooidieren geen roofdieren !  Wat een ramp. Ik blijf  volhouden en blijft met haar  praten en zingen ,maar helaas blijft ze me aanvallen. Ik overweeg  in dit stadium te knippen en zelfs een handschoen te gaan gebruiken. Dat om me zelf te beschermen, niet om haar te pakken. Toch zit het me niet lekker, wat kan ik doen ,wat doe ik fout ?En bij knippen nu op dit moment denk ik dat ze me nog kan aanvallen. Waarom bijt ze niet alleen als waarschuwing ? Dat doen normale papegaaien wel die waarschuwen eerst. Waarom valt ze me werkelijk als een roofdier aan .Waarom dat gedrag ? Wat doe ik fout, ik zie iets niet wat zeer belangrijk is ,of doe iets onbewust fout maar wat ? Een ding heb ik besloten Zolang ik niet weet wat de oorzaak is knippen ik niet en gebruik ik geen handschoenen .Er moet een manier zijn die zonder  te veel inbreuk op haar manier van leven moet werken. Ik weet dat de fout bij mij ligt ,maar waar ? Daar ga ik eens goed over na denken. Week 4Lara en Pipo worden hechter en ze zitten op gelijke hoogte ,maar zeker niet samen naast elkaar . Ik ben wel tevreden. Zou Lara zich verstrekt voelen door Pipo ?  Want ze vertonen beidde broedsgedrag en graven op de bodem en verzamelen van alles in een hoekje. Tja dat laat ik maar zo, want samen mogen ze zich ook best veilig voelen dat is toch de eerste stap in een goede relatie. En Pipo en Lara moeten in ieder geval van elkaar op aan kunnen . Of dat in combinatie met ons gaat weet ik niet maar proberen kunnen we het altijd. Ik ga wel zien dat als ik lager ben dan Lara ik een groot probleem heb. Maar ja die bakjes liggen dagelijks  3 x  op de grond. Ook het waterbakje , en ze moeten drinken dus ik moet rapen!  Ik heb inmiddels nieuwe bakjes besteld .Dat duurt 10 dagen.   Donderdag 30-8-07 Escaleerde alles .  En dit word onze baaldag vol met pijn en verdriet. Bij het verschonen viel Lara me aan en beet hard. Echt hard want ik had een blauwe plek en twee beet wonden en was zeer verschoten. Ik ben veel gewend maar dit sloeg alles. Ze vloog nog eens naar mijn gezicht en gelukkig ging dat mis .Ze raakte me nauwelijks maar daarbij bevrijde ze zich en het duurde een 30 minuten voor ze terug in de kooi was. Opstappen ho maar . Begrijpelijk maar oh zo frustrerend . Dus een stres dag om nooit meer te vergeten. Uiteindelijk via een toeval vlucht -landing naar de deur van de kooi kreeg ik haar terug in de kooi . We waren beidde diep onder de indruk. I Ik was zo boos en reageerde ook boos. Gebruikte een stem die ze nooit eerder gehoord had.  Het was onmacht van mij kant dat geef ik toe. Ik had pijn en huilde van verdriet en die dag leek mijn dieptepunt.  Wat doe ik fout ?  Denken en maar denken tot aan koppijn toe. Ik heb hier en daar hulp gevraagd , mails gestuurd naar deskundigen therapeuten .Maar  kreeg niet de gewenste hulp want de meeste mensen raden aan te knippen en dat standpunt heb ik nog niet bereikt . Ik weet het ik ben eigenwijs ,maar goed dat is nu eenmaal zo. Maar ik denk er echter wel over na en knippen is een optie dat geef ik toe. Maar nu nog niet .  Toch een dag later zou deze dag  ons keerpunt worden. Het is 31-8 en de bakjes zijn binnen .Meteen worden ze geplaatst en dat hoop ik geeft een groot verschil. Ik  hoef nu niet meer de bakjes te rapen en dus kan Lara me niet meer aanvallen. Ik heb vandaag nog een triest gevoel,maar ben zo blij met die bakjes .Kijk deze krijgen ze er mooi niet meer af. Ik ben weer een stapje verder.   1-9-07 Niet te geloven wat de bakjes en  het 'voorval " van gisteren veranderd hebben. Ik begon met de bodem te verschonen en ik zag opeens dat Lara daar negatief op reageerde . Dus deed ik om te beginnen hier het rooster  tussen. Dat bleek voor mij veilig en Lara reageert niet op rooster. Ik had bescherming en dat gaf mij een sterker gevoel. Het lager zijn zeg maar met mijn hoofd naar beneden is funest. Want is ze boven mij geeft dat  toch een reden voor haar om mij aan te vliegen. Dus dat doe ik niet meer.  Ook  het meepraten op haar stem - nivo was voorbij . Ik was veranderd na de bewuste stresdag. Ik had geen zin meer in lieve broodjes moedermelk .Mijn houding was veranderd.  Nu ik denk nu dat mijn grootste fout is geweest dat ik de angst van Joyce heb mee genomen .Die had ook grote indruk op me gemaakt de dag van het brengen van Lara. En onbewust heb ik dat gevoeld en de angst meegekregen. Ik zag Lara anders.  Lara zag mij als Joyce en ik zag Lara als de Lara van Joyce. Dat is voorbij. lara moet het met Thiely doen.  Week 5   Ik ben veranderd  en Lara is nu echt anders. Ed liet me zien dat ik niet moest denken maar doen zoals ik altijd deed. Het was zo fijn  dat we samen er over konden praten dit weekend. Ik zat er zo mee en kon alleen door te laten zien ,vertellen wat ik bedoelde. Ed liet me zien dat een open kijk en een open benadering de vogel onzeker zou maken. Kort krachtig stapte hij op Lara af en ze gaf hem haar koppie. Maar goed dat deed ze bij mannen ,dat had ik al eerder gezien. Toch zag ik opeens een lieve Lara. Een lara die een knuffel wilde in plaats van ging bijten. Ik zag dat het anders kon , ze kon lief zijn ! Ik had van af de dag van brengen nog niet eerder deze lieve lara gezien ,wel gehoord.   En dat veranderde alles.  Mijn reactie op het "voorval" was heftig dat zeg ik eerlijk toen ze me aanviel beet en weer in de aanval ging . Ze was verschoten maar ik ook. Meteen vanaf dat moment heb ik het "lieve " stemmetje vergeten en was ik Thiely. De Thiely die ik voor Max en Noa en Pipo ben. En Lara had zoiets van Help .... Echt het heeft alles veranderd , ik ben nu blij dat ze me aanviel en gebeten heeft. Ik ben wakker geschud ik zag opeens een andere Lara. En mijn fout was " mijn onbewuste opgebouwde angst " dat moest ik doorbreken. Ik heb meteen mijn houding veranderd en dat is positief uitgevallen. Ik ben blij met Lara voor Pipo en voor mezelf en weet dat het me gaat lukken.  Ik laat me niet meer beïnvloeden . Manipuleren is hier beter op zijn plaats ,want ze heeft me echt te pakken gehad. Letterlijk en figuurlijk.  Dat is voorbij.    Maandag  3-9-07  -  5 weken. Een nieuw begin:  gewicht 410 gram  Deze dag ga ik anders beginnen en ga mijn ritme toepassen als altijd. Vogels verschonen los laten weer terug de schone kooi in en kuikens voeren. Als laatste Lara . Haar bakjes verschoond en de bodem ( rooster is veiligheid bij schoonmaak-  haal ik erna weg ) en toen heb ik in mijn hand  met veel pijn boom Pitjes in de kooi  gedaan.  Waneer ik een papegaai wil overhalen verwen ik hem als hij naar me toe komt met een pijnboom pitje. Waneer dat goed gaat krijgen ze er meer en dat noemen we de jackpot. Daarvan uit train ik dan verder doormiddel van goed gedrag belonen. "De jackpot" zeg maar is een volle hand lekkers. Het is een manier van opvoeden die ik van vogel trainster Bonny Talsma geleerd heb.  http://www.papegaaienhulp.nl   P.E.T. Entertraining . Boek : Gek van mijn vogel Bonny Talsma. Voor mijn gevoel heb ik gedacht :  Dit is Pipo niet Lara - Niet denken maar doen.  Ik bied " hem " de nootjes aan en kijk niet .Niet kijken .Niet reageren op het gedrag  ( want ik zie niks) .Ik voelde de snavel komen en ze at nootjes. Lara at de nootjes uit mijn hand .Ik praatte wel. Deed verder niks.  Nu dacht ik na dat de nootjes bijna op waren : Ik ga kijken . Ik keek en zag haar lekker smikkelen. Ik dacht wat een verschil.  Ik was zo blij ......... Ze eet warempel uit mijn hand en raakte daarbij mijn vingers aan om haar snavel schoon te maken.  Ik praatte door en raakte haar snavel aan en beloonde haar.  Tijd voor pauze. Ik kon weer lachen en Lara praatte gewoon door. Het komt goed.  In de middag  vroeg ze zelf om drinken en ze kreeg lekker een vers bakje eten en drinken en ik ging eten maken voor Ed en mij  . Ed kreeg kaas op brood, en al snel riep ze vanuit de aanbouw  . "kaas kaas " .  Ik na enkele minuten zoals altijd naar de kooien met kaas voor Max en Noa  en die eten dat heerlijk op. Ik gaf ook Pipo kaas en die pakte het aan. Ik geef geen kaas als ze er om vragen maar altijd nadat we  klaar zijn met eten.  Toen ging ik naar Lara ,maakte de deur open en ging met mijn hand in de kooi en gaf haar kaas  en meteen raakte ik haar kopje aan. Alles ging goed.  Als beloning mocht ze uit een potje waar ik nootjes in bewaar zelf een nootje  kiezen.  Ze is dol op cahew noten en dat is haar grootste beloning .Ze pakte haar nootje en praatte gewoon door.  Ik ben zelf zo gelukkig dat het voorval zo positief is uit gevallen .Ik was zo boos en dat heeft ze gemerkt.  Ik ben denk ik de eerste weken te lief geweest en heb onbewust de angst van Joyce overgenomen. Ik heb de eerste week (en)  als ik haar aansprak  meer haar zachte  stem  gebruikt .Nu  reageert ze totaal anders  nu  ik gewoon mijn stem gebruik.  Toch verviel ik steeds in dat stemmetje.  Dat was ook een van de fouten (soms sluipen ze er in ).die ik gelukkig ontdekte.    Nu let ik er op want bij Max Noa of Pipo doe ik dat niet !!  Daar ben ik gewoon Thiely. Heb ik geen bang en bij Lara had ik dat onbewust wel. Dat is weg ik ben er blij mee maar weet dat voor Lara hier in huis de toekomst is .En met Pipo en Lara gaat het zeer goed. Ze mag nu ook hoog zitten van Pipo . Op zijn plek !  Dat geeft haar in de kooi ook een machtpositie en samen met haar broedsgedrag denk ik dat dit  ook een van de de oorzaken is van haar aanvallend gedrag naar mij. En dan was er nog een fout ,mijn onbewuste angst ,die ik liet zien en me te laten manipuleren. Daarnaast  de bakjes ook dit is een punt geweest dat ik me lager houd en zij mij uit haar kooi wegjaagt. Dat kan nu niet meer. Verschonen doe ik met het rooster dus dat kan nu niet meer. Alles de punten samen zijn die bewuste dag geëscaleerd.    Week 6 Ze eten nu ook goed uit  de nieuwe bakjes . Geen natte bodem meer en dus maar een keer verschonen per dag geen stres . Ook weer speelgoed op de bodem. Het rooster kan ik zelfs weglaten. Ze valt me niet meer aan. Ze krijgt meer en meer vertrouwen in mij en ik in haar. Alles komt goed Want ik ga het nu uitbouwen naar opstappen en uit de kooi spelen op de speelboom. Ik begrijp dat dit tijd gaat kosten. Maar we zijn samen op de goede weg. En toen ging ik op vakantie . Ed zou haar aandacht geven en voor de dieren zorgen.  Natuurlijk heb ik in gedachte de vogels mee genomen.  Maar hoe is het als ik terug kom ?  Oktober –  2007 gewicht 420 gram 1-10-07 Na de vakantie heb ik de draad gewoon weer opgepakt en ben gaan trainen. Eerst in de kooi en daarna op de rand van haar kooi .Het gaat goed . Het gaat eigenlijk geweldig. Het opstappen gaat nog steeds zonder enig probleem. Dat geeft vertrouwen . Het is me gelukt.   Na een week van oefenen  is het begin Oktober gelukt Lara op de speelboom te laten zitten.  17-11-07 Lara en Pipo hebben  samen moeten wennen aan de boom. Maar ik ben begonnen met 5 min dan 10 en dan opbouwend . Nu zitten ze dus 50 min -60 min. De eerste keren vloog  Lara  wel mijn vaas met bloemen om ,maar daarna vloog ze naar mij. Ze zocht steun en die kreeg ze.  En vervolgens zette ik haar terug op de boom en samen met Pipo geniet ze op de speel boom. Pipo en Lara houden  het een klein uurtje vol dan gaan ze vervelen.  Tenminste Lara gaat vliegen en dan moet ik achter haar aan en daar pas ik voor. Dus rond het uur (50 min) gaan ze terug de kooi in en dan is er niks aan de hand. Kan nu echter even niets in de boom veranderen . Want dat is een stapje te ver voor beidde. Met kerst zal ik ze niet los laten,want dat zou ook te veel zijn voor deze twee. Dan mogen ze op en rond de kooi in de aanbouw spelen.  Ik ben nu  meer bezig met mijn dieren en dat bevalt me goed. Dat houd ik erin . Noa puzzelt graag . Max  vind het een sport naar me toe te vliegen en Pipo en Lara leren zitten (spelen )  in een boom .Voor Pipo en Lara is dat ook trainen. Pipo is zeer lief die vliegt nooit en is altijd in afwachting van ......... een walnoot. Dat  is zijn favoriete traktatie  Lara Max en Noa gaan voor de cashewnoot. Het gaat dus goed.  En Ed ? Heeft eindelijk een vriend in huis. Of moet ik zeggen vriendin. Want met Pipo of Max en Noa heeft ie niet echt iets mee. Maar met Lara ! Dus wel.  En hebben we visite dan mag Lara van  Ed er even  uit . Kijk eens dit is nu de vogel die zo kletst  en kijk eens ze is kaal. Opeens heeft Lara ook een educatieve functie hier in huis. Want als men Lara ziet verschiet men wel en dus komt er automatisch uitleg ,gevolgen van …..enz. Dus Lara heeft een belangrijke functie bij ons. is dit weer op gewoon gewicht gekomen. We gaan er vanuit dat dit een periode is die over gaat. Zowel het jagen wat spanning geeft als het plukken.  Een van de veranderingen is de vakantie van Ed En zelf denk ik dat dit er mee te maken heeft. Net als dat enkele maanden geleden Wilco invloed had op het gedrag van Lara doordat hij Pipo aanhaalde. Nu is ED hele dage thuis en Lara reageert totaal anders. Dus Ed gaat nu weer aan het werk en dan ben ik benieuwd of het gedrag weer veranderd op mij. Ze is al wat rustiger geworden en minder agressief en weer langzaam de "oude"Lara.... Vreemd dat minimale veranderingen die ook niet vermeden kunnen worden zo.n reactie geeft op Lara.   

.Dit is het verhaal van Lara ,ze plukte kwam in de veren en plukte weer,en komt weer in de veren. Maar tussen door ook het verhaal van Lara die bijt en aanvalt en een "bitch" lijkt. Tot we haar gedrag ontcijferde ,verder gingen kijken en onder dat gedrag een lieve vogel zagen (was ze al) , die onzeker was en moeite had (en nog heeft ) met veranderingen en stres. Daar op haar eigen manier mee omging door zich te verzetten. Omdat de wereld om haar heen haar niet begreep. Het verhaal van Lara ,vol met verdrietige momenten,en mooie momenten .Momenten waar mens en dier veranderingen moesten leren en begrijpen. Lara die nu gelukkig en samen leeft met Pipo. Ze zijn geen koppel en dat worden ze misschien ook nooit. Maar zeg nooit nooit..Het is geen kort verhaal ,dus neem de tijd het te lezen en er van te leren En voel mee hoe emoties veranderingen geven in gedrag. Want in dit geval is het de mens die de meeste veranderingen moest maken. Om het dier  beter te leren begrijpen en zich heeft moeten aanpassen aan het dier. In dit geval lara de grijze roodstaart. 
Psittacus erithacus erithacus